Stabijterfoto's


		Stabijterfoto's Thema fotosessie: Halloween

Bobby

Hallo, ik ben Bobby, de stabijna van Danitsja.
Omdat ik - in tegenstelling tot mijn baasje - erg fotogeniek ben, word ik opgeleid als 'marketinghulphond'.

Hier poseer ik als stabijter.
Stabijters zijn de stoere vampierjagershulphonden uit Danitsja's vampierverhaal.

Wraf! Hier doe ik net alsof ik een vampier zie. Goed hè?
Maar poseren is niet alleen stilzitten en mooi zijn. Het is ook gevaarlijk.

Kijk, dit is wat ik bedoel. Iedereen weet natuurlijk dat je een vampier kunt doden door een houten staak door zijn hart te steken. Maar vampiers zijn beresterk, dus om dichtbij genoeg te komen, is soms grof geweld nodig.

Deze bijl is vlijmscherp. Zeer geschikt dus om vampiers mee te onthoofden, of om je pootjes aan te bezeren. Stabijters kunnen niet zelfstandig een vampier doden...

...dus het staken en onthoofden laten ze aan hun baasjes over.

Vroeger gebruikten vampierjagers ook vaak zwaarden.
Zo te zien was dat erg effectief.

Maarja, dat was in de Middeleeuwen. Toen was het vrij normaal dat mensen met zwaarden rondliepen. Tegenwoordig kan dat natuurlijk niet meer; het zou teveel opvallen, want vampierjagers werken in het geheim.

Vandaar dat het bij een mooi plaatje blijft van een trouwe hond die de wacht houdt bij het zwaard van zijn meester.

En de hond wacht en wacht... Tot hij een ons weegt.

Baas, geef nog eens een koekje!
Dit poseren is wel erg zwaar, waarschijnlijk leef ik me te veel in in mijn rol.

Nah, wat moet ik hier nu mee? Dit is geen koekje, maar Halloweensnoepgoed in de vorm van een kaboutervoet.

O, het baasje zegt dat kabouters niet bestaan.
Ze is een beetje dom, want ze denkt ook dat vampiers niet bestaan.

Baas, moet dit nu echt? Poseren met een neprat?
Ik dacht dat we voor de fotosessie een echte rat hadden geregeld.

O, ik hoor net dat de echte rat heeft afgezegd omdat hij de accessoires te eng vond.

Ja, hallo allemaal. Ik ben Borat, de rat die heeft afgezegd.

Met de fotosessie dacht ik gemakkelijk wat extra snoep te kunnen verdienen, maar ik kreeg de bibbers toen ik het thema zag. Dat ratten veelgevraagde acteurs in griezelfilms zijn, betekent niet dat ze allemaal van griezelen houden.
Ik niet. Ik ben een knuffelrat.

Van fotosessies houd ik ook niet, want dat betekent: stilzitten. De foto hierboven lukte alleen omdat het baasje dreigde mijn pootjes met plakband vast te plakken.

Daarna kreeg ik een snoepje voor mijn harde werk. Later ontdekte ik pas...

... dat ik tussen twee grafstenen zat te picknicken!

Ik vluchtte keihard weg, waarna ik de rest van de fotoshoot heb afgezegd.

Natuurlijk niet alvorens de snoepjespot te hebben beroofd.

Nou, dat is dus mijn dappere huisgenootje Borat. Hij zou nog van zijn eigen spiegelbeeld schrikken! Maar hoe pluizig en knuffelbaar hij er ook uitziet, hij is en blijft een rat en dus onbetrouwbaar.
Vampiers hebben namelijk macht over lagere diersoorten.

Baas, eigenlijk heb ik het wel gehad met dat fotosessiegedoe.
Mag ik niet gewoon een tukje doen?

Nou, vooruit, maar dan wil ik wel een extra koekje.
Hoe moet ik kijken?

Mag die roos nu weg? De teefjes uit de buurt zullen dat niet stoer vinden.

Baas, dit hoort niet bij mijn werk als marketinghulphond. Met een roos kun je echt geen vampier doden, dus ik snap niet wat dit met je verhaal te maken heeft.

O, ze zegt dat het om een romantisch vampierverhaal gaat. Volgens haar zijn rozen pure romantiek (vraag mij niet wat er romantisch aan is om elkaar stervende bloemen te geven, of nog erger: nepbloemen).

Zie je het al voor je? Een hond die met een roos tussen zijn poten op zijn baasje wacht? Droom maar rustig verder, baas. Van mij zul je er nooit één krijgen.

Enneh... waar is dat koekje dat je me had beloofd?

Daar! In je hand, baas! Hierrrrr....

Nog eentje dan, maar dit is de laatste. Ik sta veel liever op foto's als stoere vampierjagershond dan als romantisch vloerkleedje. Hé, volgens mij zie ik iets lopen.

Baas: Bobby! Wat heb je met de tuinkabouter gedaan?!?
Bobby: De tuinkabouter? Je zei net nog dat je niet in kabouters geloofde.

Hé, daar loopt een vampier! Wedden dat mijn baas zich rot schrikt als ik hem voor haar vang? Ze schrijft boeken vol over vampiers, terwijl ze zegt er niet in te geloven.

Maar ach, ik laat de vampier maar lopen. Wat niet weet, wat niet deert, toch?
En als vampiers bestaan, dan zijn er vast ook stoere vampierjagers en vampierjagershulphonden. Dus kan ik met een gerust hart gaan slapen.